Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

Η ΛΕΒΕΝΤΙΑ

 

Ανέ ρωτάς η λεβεντιά με ήντα χρώμα μοιάζει,

κάτεχε με ποκάμισο μαύρο μόνο ταιριάζει.

Και ήντα ήχο άραγες στη περασά τζη έχει;

σαν το αέρα που φυσά στα όρη οντέ βρέχει.

Και πώς μυρίζει ανέ ρωτάς, πώς θα τηνε γνωρίσεις;

του πρίνου τον αραδαμό κόψε να τον μυρίσεις.

Κι ανέ ρωτάς πού θα τη βρεις, πώς θα την αγοράσεις,

σε ήντα βιβλία γράφεται, πώς θα τηνε διαβάσεις,

σε ποιο σκολειό διδάσκεται, σε ήντα σπίτια μπαίνει,

με ήντα μοιάζει στη θωριά και σε ποιον τόπο μένει,

ποια μάνα την εγέννησε, πώς θα τηνε γνωρίσεις,

ποιο μονοπάτι ακολουθεί για να το περπατήσεις,

πώς θα την κάμεις χτήμα σου, πώς μέσα στην ψυχή σου

θα μπει να φέρει αλλαγή και χρώμα στη ζωή σου;

Μάθε πως δε διδάσκεται, πως δεν τηνε διαβάζεις,

από το Θιό είναι χάρισμα και δεν την αγαράζεις.

Στην Κρήτη εγεννήθηκε, στην Κρήτη μεγαλώνει

και όπου βρει «χώμα» καλό τσι ρίζες τση απλώνει.

Κι έχει το ζάλο τ’ αγριμιού, του γερακιού τη χάρη

και με το ζόρι δεν μπορεί κιανείς να τηνε πάρει.

Κ’ η στράτα τση μοναχική, στενή, κακοσασμένη

κι όποιον παντίξει δύναμη του δίνει κι ανεβαίνει.

Και στο σκαπέτι θα τη δεις, στ’ αλέτρι γατζωμένη,

μέσα στη βούργια του βοσκού πολλές φορές χωσμένη.

Και με ξερό ψωμί κι ελιές μπορεί και δυναμώνει

η λεβεντιά τον άθρωπο ψηλά τονε σηκώνει.

Κι ανέ την έχεις στην καρδιά, να πέσεις δε σ’ αφήνει

κι ανέ σκοντάψεις γνώριζε θα σε στηρίξει εκείνη.

Και κάτεχε, ανέ την βρεις στα παιδικά σου χρόνια

πως κείνη ορτάκης μπιστικός θα σου ‘κλουθά αιώνια.

 

Φραγκιαδάκης Κώστας.

Created by Dimitris Androutsopoulos 2014 ®